Tarihçesi ve Coğrafya

Köyümüz geçmişte civarın en kalabalık yerleşim yeri ve sınırları çevre köylerin merkezlerine kadar uzanırken, ekonomik ve sosyal etkenler ile geçen yıllarda nüfus giderek azalarak (2012 sayımı) 81 hanede 127’ye kadar azalmıştır. Bu nüfusun 64’ü kadın 63’ü erkektir.

Köyümüze 1957 yılında açılan okul 150 öğrenciye eğitim vermekte iken, yaşanan yoğun göçler sonunda bu gün öğrenci yetersizliği nedeni ile kapanmıştır. Köy nüfusuna kayıtlı kişilerden 1980 yılına kadar 4 olan yüksek okul mezunui bu günlerde 110 kişiyi aşmıştır. Köyümüzün okur-yazarlık oranı %100’ler seviyesindedir.

1985 yılında elektriğe kavuşan köyde telefon şebekesi mevcuttur. İçme suyu dağlardaki kaynaklardan evlere çekilen su tesisatları vasıtası ile temine dilmektedir.

Köyümüz; Yakaören (İlişi), Günvakti (Guvatta) ve Kocaçam (Izırma) köyleri ile komşudur. İlçe merkezinden 13 km uzaklıkta ve 370 metre deniz seviyesinden yukarıdadır. Bir dağ yamacında kurulu bulunan köyümüz arazisinin büyük kısmı, dik ve eğilimlidir. Arazinin büyük kısmı ormanlarla kaplıdır. %20’lik kısmı ekilebilir durumdadır. Görentaş (Gerdiç) köyümüze hem kuzeyden hemde güneyden ulaşmak mümkündür. Kuzeyden Yakaören (İlişi), Mahmutköy, Keçecihasan mahallesi güzergahından, güneyden ise Kocaçam (Izırma) köyü yolundan ulaşılabilir. Köyün kimler tarafından ve ne zaman kurulduğu hakkında bilgi mevcut değildir. Köyün tarımsal alandaki en büyük gelir kaynağı fındıktır. Sırasıyla kestane ve ceviz diğer önemli gelir kaynaklarını oluşturur. Köyde hemen her hane kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmek için birkaç hayvan yetiştirir. Son yıllarda da arıcılığa önem verilmeye başlanmıştır.

Uluyol türbesi, Tarihi köy camii, köy lokali, Ezan kayası, Karman kayası, tarihi ahşap evler ve köyümüzde bulunan su değirmenleri gezip görülebilecek tarihi yerlerdir.

Köyümüzün geleneksel yemekleri etli ekmek, kara lahana dolması ve güveç sayılabilir. Kestane zamanı gençler kendi aralarında ‘’Hemin’’ adlı geleneksel oyunu oynarlar. Ayrıca aşure zamanı kazanlarla aşure pişirilir, köylülere ve gelen misafirlere ikram edilir. Ramazan ve Kurban bayramlarında yüzyıllardır devam eden bir gelenek ile dernek lokalinde köylünün kendi aralarından toplayıp imece usulü etli pilav pişirilir ve köyümüze gelen misafirlere ikram edilir.

Köyümüzde yetiştirilen tarım ürüleri; Fındık, Kestane, Ceviz, Kivi, Bal, Patates, Soğan, Salatalık, Domates, Kara lahana, Taze kabak, Bal kabağı, Biber çeşitleri, Patlıcan, Marul, Mısır, Yeşil soğan, Mantar çeşitleri, Fasulye, Karpuz, Kavun, Maydanoz, Kiren, Böğürtlen, Çilek, Armut Çeşitleri.